Szycie.. spódniczka z koła.

Muzyka na dziś: Years & Years - Take Shelter

Dzięki temu wpisowi postanowiłam uszyć coś sama. A właściwie uszyć spódniczkę z koła, bo takie lubię najbardziej. Niedługo pewnie zapełni się nimi moja szafa. Muszę tylko nauczyć się robić je na zamek i z innych materiałów, wzorowane na spódnicach z Mohito.. O długości do kolan i dłuższe. Z podszewką, dwoma warstwami tiulu i w ogóle (i kieszeniami. Ale szycie kieszeni brzmi jak wynalazek szatana). Taki jest plan - co z niego wyjdzie? Nie mam pojęcia. 
Na razie udało mi się wygrać 0,5m dresówki w byki na grupie Happy Fabric PL. Domówiłam drugie pół i.. tak sobie leżał jakiś czas. Po prostu bałam się go pociąć i coś zepsuć. Bo panicznie boję się popsuć to co robię. To jest jakiś ogranicznik który muszę przeskoczyć. Ciąć uważnie (bo lubię wszystko szybko robić, bez pomyślenia), a potem szyć i.. pruć jak będzie taka potrzeba. Ponoć bez prucia się nie liczy! 
Zabrałam się za to jednak dopiero dwa dni temu. Oczywiście, że pocięłam źle, przecież nie mogło być inaczej! Mam jednak nauczkę, wiem co było nie tak (nie ma to jak odjąć zamiast dodać zapasu na szwy...). Uratowała mnie jednak guma, mogłam nią ściągnąć całość o ile było trzeba i oczywiście.. ściągnęłam za dużo. Trochę uwiera. Może schudnę? To by była jakaś motywacja! Chociaż, nie mam na to parcia. 
Pozaznaczałam wszystko, poodmierzałam i w końcu odważyłam się pociąć. Nawet mi wyszło! 

Tutaj już dalsza część- zszywanie paska z spódniczką. Poszpilkowałam wszystko, w niektórych miejscach przypadkiem zmarszczyłam materiał, ale przez moje błędne wyliczenia było go trochę za dużo. Nie widać tego jednak, jak ktoś nie wie gdzie szukać. 

Całość nie zajęła mi wcale tak długo jak się spodziewałam. Ponoć dla wprawionych rąk to spódniczka na 15 minut. Może kiedyś i mi tyle będzie zajmować.
Efekt:

Jest za krótka jak na mój gust, lepiej czuję się w długości do kolana, ale to wina tego, że miałam jedynie 1 x 1,5m materiału, a powinnam 1,5 x 1,5. Na czymś jednak musiałam spróbować.