Skóra.. kremy.. i inne takie.

Od dawna mam problem z cerą. W sumie problemów jest kilka, od przebarwień po wypryski i jej mieszany typ. Prawie każdy krem zapychał mi pory, a podkład za 60zł nadawał się do wyrzucenia.
Nadal nie znalazłam jakiegoś świetnego sposobu na skórę. Ostatni krem z Lirene oddałam mamie. Przestałam używać podkład.
Teraz kupiłam Garnier Hydra Adapt do cery normalnej i delikatnej, właściwie dlatego, że był przeceniony w Rosmannie i 9zł za krem wydało mi się niewielką ceną :P

Jak na razie działa.. całkiem całkiem. Pod tym stwierdzeniem kryje się "nie mam po nim wysypki trądziku na dzień następny". Zwykle próbowałam z kremami do cery mieszanej, teraz postanowiłam spróbować z delikatną. Bo może moja skóra jednak jest delikatna?
Raczej nie powoduje powstania zaskórników.
Ma wyraźny, ale ładny zapach. Ja osobiście wolę jednak jak krem do twarzy nie jest perfumowany..
Powoduje świecenie się skóry i warto się potem przypudrować.
20spf do mnie przemówiło, lubię kremy z filtrem.

Na razie jest w miarę. Choć ostatnio moja cera się pogorszyła. Odstawię krem i zobaczymy co z tego wyniknie.. Jeśli to od niego to cóż.. kolejny nie trafiony produkt.
Oprócz tego zrobiłam sobie maseczki z aspiryny i jogurtu naturalnego. Pomogło trochę na zaczerwienienia.
Podobno dobre na zaczerwienienia są krople do oczu.. ;) Może spróbuję.

Pierwsza igła złamana ;)

No więc dzisiaj usiadłam z maszyną ot, tak sobie. Nie mam sensownego materiału na nic.
Zamierzam chyba zacząć od poszewek na poduszki, żeby się wprawić. Przynajmniej tak radzą ludzie bardziej doświadczeni ode mnie. ;)

Ale przy okazji stwierdziłam, że zaszyję jedno małe rozwarstwienie materiału na staniku co się udało. Potem pomyślałam, że w sumie spruła się moja ulubiona podomowa spódniczka więc można by ją zaszyć nawet jeśli jest czarna a mam nawleczoną białą nitkę (i tak chodzę w niej tylko po domu albo biegam na szybko do sklepu).  I udało się! I to całkiem ładnie jak na to, że nie wiedziałam w sumie jak się za to zabrać.

Potem zaczęłam się bawić z modyfikacjami spódnicy postapo-cygańskiej, która miała naokoło jako dekoracje takie małe pseudo monety.. I w pewnym momencie zapomniałam jedną taką wyciągnąć spod igły. Więc igła złamana elegancko i muszę jutro prosić o jej zmianę, bo jeszcze nie umiem.

Jutro za to lecę do lumpeksu, bo mają wyprzedaż - wszystko po 2zł niezależnie od wagi. A czasem są tam materiały i mam nadzieję znaleźć coś na te dziadowskie poduszki. :P
I teraz w sumie zła jestem, że wyrzuciłam to wszystko co mi już nie pasowało do płachty na namiot. Ech, ja głupia, żebym wiedziała, że będę miała maszynę..

Własny manekin.

Jako że w domu pojawiła się maszyna do szycia, a ja już od bardzo dawna chciałam się nauczyć szyć cokolwiek (ostatnio chodzą za mną sukienki.. dużo sukienek) to pomyślałam też o zrobieniu sobie manekina. Swojego manekina, z moimi wymiarami. Bo co jak co, ale według wszelkich rozmiarówek jestem.. niewymiarowa. Choćby ta na stronie papavero.pl - fajnie, że wg. biustu wchodzę w 42, wg talii w 36-38, a wg bioder w 36. Więc dużym ułatwieniem będzie zrobić manekin swojego własnego ciała z moimi własnymi wymiarami. Powinno mi to ułatwić szycie.. Muszę więc kupić power tape, zaciągnąć do pracy Macieja, poświecić jakiś golf.. i jedziemy ;) Sugerowałam się instrukcją zawartą tutaj: mruffafa.pinger.pl/m/2860985 na dole artykułu. Jeszcze jakiś stojak na to potrzebuję :)